wow look at the time

Jul. 20th, 2017 11:00 am
sporky_rat: An Brown Owl from the Bunny Comic  (sca)
[personal profile] sporky_rat

I had no idea who Ed Sheeran was or why there was this giant kerfluffle over him being in Game of Thrones. Now I know who he is and what he looks like and y'know? Those are some adorably round cheeks and cute red hair. He can be eye-candy in Game of Thrones all season long. (No spoilers please, I actually haven't seen season seven yet, I'm just catching up on season six.)

Wow it's been since 29 May when I saw the nutria crossing the road that I last posted. I guess I did dream about posting about KWHSS! I SAW [personal profile] tatterpixie there!!!!! IT WAS AWESOME AND SHE HAD THE BESTEST SCRIBAL SET UP AND NOW I NEED ONE for heraldry, not scribery, because yeah, my art's pretty rough, but I can do straight lines for heraldry. HOWEVER I did get not too bad at painting pre-prints. And I can probably work on making a scroll out of the Mamman embroidery. I'm not a scribe. I'm a herald (even with a H!) but I can learn some stuff! (It will probably take a light board. My drawing skills are not really all that great, mostly because my brain-hand coordination isn't wonderful. Thanks, brain damage!)

KWHSS was SUPER. I got to see a lot of people that I'd wanted to see (and some that I'd only been able to talk to online). I CREATED A SERVICE AMOEBA. IT OOZES AGAIN IN THE DEBATABLE LANDS. AMUCK!
I also went up to Sneferu and told him that he was right and Bruce was wrong. Which yes, it's a big thing. But we do need a ruling on something from Cormac Wreath. Can pantheons be tertiary charges?

I have become the Heraldic Webminister for Gleann Abhann's CoH. I am looking forward to teaching my Ruby deputy all about transferring letters in OSCAR because that means she'll be super ready! We even have figured out a screen-sharing software for that.
Bloodstone Herald has been suggested for Webminister job. Probably because it's like trying to get blood out of a stone to get stuff turned in for that sort of thing. I think I'm going to make a pendant or something with glitter. Glitter vinyl, not actual pouring glitter.

I am considering making myself bookplates for my gaming hardbacks. Brent bought me a new one - 'Horror Adventures'. He also picked up the last part of 'Strange Aeons'. I have all six of them! YAY! But I need to stick nameplates in mine. I have a sticker maker and a lot of time. :D

MASTER CONALL MADE ME A BEAUTIFUL RENDITION OF MY NAME IN CYRILLIC. I can't wait to turn it into an SCA business card. I told a friend that I was looking forward to being one of those 'one name people', like Cher, Bono, those sort of people. I will be Skaia, Herald.


rydra_wong: Doonesbury, Watergate, two congressmen: "If only he'd knock over a bank or something ..." "By George, we'd have him them!" (bank -- watergate)
[personal profile] rydra_wong
The Guardian: Trump had undisclosed second meeting with Putin, White House confirms

New York Times: Trump and Putin Held a Second, Undisclosed, Private Conversation

Note: it was "private" as in "out of earshot of anyone except Putin's translator" and "not mentioned to the public". It was not private as in "it was held in view of most of the other G20 leaders OMFG ARE YOU KIDDING ME".

Just to make the whole thing even stupider (on Buttercup's part) and more of a blatant power play (on Putin's).

[ profile] plaidadder breaks this shit down: A Million Encores: Putin And our Playable President

And spells out one point in particular:

Why do we know about this? Because some of the European G-20 leaders were so concerned about this that they called their global risk consultant to get his opinion on it. That’s what Ian Bremmer does: he assesses global political risk for people who want to use it to make investment decisions.

writing: in brief

Jul. 18th, 2017 06:00 pm
tassosss: (Hatter on the Table)
[personal profile] tassosss
So. I'm resurrecting that meme from a while back of all the in progress things you have going on. Because I feel like I've been writing stuff, but really I've been thinking about the stories and then adding a couple words here and there to a dozen stories at once.

Now for the fun twist - if you see something you want to read more of, tell me in comments and I'll work on more tonight and post it.

Short stuff in progress
The Dragon Age stuff

post-Awakenings, Cousland Warden: Alistair arrives with more recruits (Anders POV)
Origins, Ian Tabris: Camp with Sten and Alistair
Awakenings, Ian Tabris: Dear Zev
Inquisition, Danielle Trevelyan: Advisors Council (Cullen POV)
Inquisition, Danielle Trevelyan: Recruits (Cullen POV)
Inquisition, Danielle Trevelyan: In Sera's Wake
Inquisition, Danielle Trevelyan: Iron Bull and the Chargers
Inquisition, Danielle Trevelyan: Aftermath of the dreadnought run
Inquisition, Danielle Trevelyan: Exalted Plains with Bull and Dorian
Inquisition, Danielle Trevelyan: Ian and Zevran arrive
The Inquisition Job, Leverage crossover: Joining the Inquisition

Teen Wolf

Werewolf!Sheriff #5: Constructive Interference, or Derek gets a job

dark!Merlin/Arthur non-con sequel to Look Into the Light

Long stuff in progress
Teen Wolf
Excerpt from the giant Derek builds a pack story that's currently stalled

The 100/Teen Wolf
Excerpt from the giant fusion crossover where the 100 kids crash into Laura Hale's territory

These are all the ones that feel active. I have a few half-formed ideas for Sense8 (Will and Wolfgang taking care of each other was the one that stuck in my head), and Black Sails (I want all the post-s4 John/Madi reconciliation fic but I don't want to write it), and Yuri on Ice domestic fluff (that other people have already written so), and some older long stories (Merlin) and short stories (Leverage) that have kind of been backburnered off my radar, but I'm willing to talk ideas too. Basically, I just want to talk story ideas even if they never come to anything, and I might just start talking of all the fic that never was or has yet to be anyway.

So yeah, got scurvy again

Jul. 15th, 2017 09:08 pm
rydra_wong: Text: "Your body is a battleground" over photo of 19th-C strongwoman. (body -- battleground)
[personal profile] rydra_wong
For the sake of pedantic clarity: much as I like saying that, I don't actually have scurvy -- quite.

I do presently have plasma vitamin C levels which (Google tells me) would qualify me for a scurvy diagnosis if I was showing any particular symptoms. Which I'm not, beyond my usual levels of fatigue and physical crud (there's stuff -- flare-up of an old injury, etc. -- which, with hindsight I could construe as maybe related somehow, but basically I'm very well, and said stuff would not have made me suspect that anything was wrong). Possibly I'd get symptoms if I let the deficiency run on longer, but that's an experiment I am disinclined to try.

N.B.: this is on an intake of fruit and veg which should easily supply far more than the RDA from diet alone, plus supplementation of a gramme of vitamin C a day.

Which is absurd mega-dose levels.

It used to be two grammes, as that's what it took to drag my blood levels back into the normal range when this showed up on test results before; this past year I suggested tapering down to half-as-ridiculous and monitoring my blood levels to see if they stayed okay. Which they did, at least until last autumn.

Then I was getting a blood test for something else completely, my GP suggested checking my vitamin C levels, and boom, they have fallen through the floor again.

So now, back to double-ridiculous doses and waiting to re-test.

My medical Google-fu is usually pretty good, but it's failed me so far on this. I've asked my doctor to consult colleagues and see if I should be referred to a relevant consultant or WTF, on the basis that it's such a bizarre and extreme test result we should probably see if there's an underlying reason that could or should be treated (or, for example, something which might cause the test to give inaccurate results).

Anyway, I thought I'd lob it to the hive mind in case anyone's heard of a similar case or know of something that could cause this, because I am so baffled. And I realize that my belief that bizarre medical things should happen because of reasons has been shown to be delusional before, but still.

... maybe I have a tapeworm that consumes nothing but vitamin C.

your weekly bread and dragon age recs

Jul. 14th, 2017 05:02 pm
tassosss: (Default)
[personal profile] tassosss

Last weekend I made rich man's brioche and regular wheat/white sandwich bread. The brioche had to sit in the fridge and then I had to wait an extra day when I didn't have time to finish it Monday so I made the sandwich bread for the week too. Also, let's be real, I needed to make bread that didn't have 2 cups of butter in it. OMG so much butter! The dough for the brioche was really squishy because it was mostly butter. It came out pretty well. I lost a little air when I put the egg wash on a little late in the rising process. After a couple days, they really need jam to go with them, though since it's gotten a little dry.

I think I'm going to skip the next recipe in the book because it's an Italian version of brioche and move on to Challah.

I've got to say that the AO3's History and Mark for Later functions have made cross-device browsing and remember what I've read so much easier. Two recs this week.

Inquisition, Indiana (109551 words) by Paperclippe
Chapters: 62/62
Fandom: Dragon Age: Inquisition, Dragon Age (Video Games), Dragon Age - All Media Types
Rating: Mature
Warnings: Graphic Depictions Of Violence
Relationships: Cullen Rutherford/Original Character(s)
Summary: "Eleanor was painting her house when the sky opened up." When a Breach opened on Eleanor's Indiana farm, everything changed. Now she must lead forces on her side of the Breach to help stop a threat no one suspected could ever occur on Earth. Are her mind - and her heart - strong enough?

Why I loved it: I was not expecting to love this. It's a reversal of the trope so the Inquisition ends up in our world on a farm in our Indiana where our Modern Girl lives. But it's well written with a nice plot and the OC is well done as Cullen and their romance. I think what I live about it is we get to see the characters we're familiar with - Dorian and Varric are also featured - adapting to our world instead of the other way around, which I found quite refreshing.

Scars and Love series (first story below, but I'm reccing all of them)
Scars and Healing (11950 words) by RedHawkeRevolver
Chapters: 6/6
Fandom: Dragon Age - All Media Types, Dragon Age (Video Games), Dragon Age: Inquisition
Rating: Mature
Warnings: No Archive Warnings Apply
Relationships: Female Inquisitor/Cullen Rutherford, Cullen Rutherford/Female Trevelyan
Series: Part 1 of Scars and Love
Summary: Cullen has many, and Evelyn loves them all even as she does her best to try and erase the ones he keeps hidden.

Why I loved it: This hits all my buttons. Nice, well written love story, smoking hot sex, and competent and fleshed out Inquisitor and Cullen.

Actually, I pretty much read everything DA that RedHawkeRevolver wrote and it's all good. The one below was another favorite of hers.

Used (29874 words) by RedHawkeRevolver
Chapters: 15/15
Fandom: Dragon Age: Inquisition, Dragon Age (Video Games), Dragon Age - All Media Types
Rating: Mature
Warnings: Creator Chose Not To Use Archive Warnings
Relationships: Female Mage Inquisitor/Cullen Rutherford, Cullen Rutherford/Female Trevelyan,
Additional Tags: Angst, Self-Harm, Post-Trespasser, Evelyn's Unhappy Ending, Blood Magic, Depression, Cullen is saving Templars, But can he save her?, This is actually turning pretty fluffy, I REGRET NOTHING, babies ever after
Summary: Evelyn made sure everyone would have a happy ending, even if it was at the expense of her own.

Why I loved it: A post-Trespasser look at how the Inquisitor, depressed and in a really bad place gets out of it with Cullen's help. They never got together in the game-time period, so it's a getting together story too. It treats depression and addiction and disabilty as the life-changing events they can be, and is really about how to live and love yourself and each other and keep moving on. It's got a lot of warnings, but it doesn't dwell, and the self-harm is the one that's most graphic.

Also, I'm going to be petty and anti-rec everything written by CES479 because despite the popularity of her stories they are everything that I hate about how some romance relationships are developed - two people at odds in a very destructive way that in the real world would end in divorce after 6 months. I've been thinking about this a lot recently because her Inquisitor strikes me as an actual Mary Sue, as in what people mean when they deride the Female OC - she's snarky, always right, etc, and while a lot of that won't bother me if it's well written and the character feels like a person, here what I see as appalling behavior doesn't get punished in the narrative. I think at it's heart what I hate about how she writes the romance is the disrespect between the OC Inquisitor and Cullen. The OC is treating him horribly, why would he like her - except he does and then I lose respect for Cullen, and nope out of the story.

Maybe it's because with my recent marriage, working together to plan the damn wedding, and reading and thinking a lot about how and why relationships work, but I can't stand when a relationship is supposed to be romantic because one person just can't help but love the other, even though the other is terrible. I think the author has some awareness of this, since she had a second story basically set after they broke up about them getting back together, which is how I started reading her stuff in the first place, but even that felt forced and like it was ignoring all the reasons they broke up in the first place.

This is a trope, right?

Jul. 13th, 2017 10:12 am
rydra_wong: Doonesbury, Watergate, two congressmen: "If only he'd knock over a bank or something ..." "By George, we'd have him them!" (bank -- watergate)
[personal profile] rydra_wong
Where someone gets flustered into confessing more than they were actually accused of?

It has to be a trope, but a dive into TV Tropes has failed me. It's not quite Accidental Public Confession -- something more specific than that.

I mean, as I understand it, the NYT had sources who described a message they had seen in which "Skittles" Jr. was told that the information he was hoping to get was from Russia.

The e-mails he Tweeted show that he he was explicitly told he was going to get "high level and sensitive information" as "part of Russia and its government’s support for Mr. Trump."

From the WaPo: The email exchange showed clearly that Trump Jr. understood he was taking the meeting as a way of channeling information directly from the government of a nation hostile to the United States to his father’s campaign.

Here is a journalist who was chasing this story for a year. Here is the sound of his head exploding.

I'm still boggling that they wrote it in an e-mail, "part of Russia and its government support for Mr. Trump", come to the meeting so we can provide "very high level and sensitive information", maybe I've watched too much spy tv but I vaguely thought there'd be some sort of subterfuge, some sort of nudge-and-wink, if not actual covert communication, but LOLNOPE.

[ profile] sashayed's commentary: #SUBJECT: wanna come 2 treason meeting #FROM: collusion at kremlin dot ru

(Like [ profile] plaidadder, I have wondered if it's so absurdly blatant on purpose, as part of a Russian intelligence scheme of some kind. Or maybe everyone's just that fucking stupid.)

And then Skittles forwarded the whole e-mail chain to Kushner and Manafort at their work e-mail addresses.

Also, it's been suggested that talking about "adoptions" is basically standard code for talking about sanctions (the Russian ban on adoptions was imposed in response to US sanctions; re-starting adoptions would presumably mean lifting sanctions):

In which case, if Skittles is actually telling the truth that they went to the meeting and then this wacky lawyer just talked about adoptions so he concluded it was a dead end -- his official line of defense is essentially "I totally wanted to collude, but was too fucking stupid to recognize the quid pro quo being offered."

Also, anyone else have a McDonald's earworm? ("Collusion: I'm lovin' it".)
tassosss: (Default)
[personal profile] tassosss
Oh my god. Apparently all I need is a little validation and you get this. You're welcome. There may be more. I'll probably never finish an epic length arc, but there might be some mini arcs.

The Inquisition Job 1/?
Leverage/Dragon Age Inquisition
based on this
by Tassos
Rating Teen
Characters: Parker, Hardison, Eliot
Words: 1636
currently only posted to DW

Hardison stared up at the sky that had two moons in it. He stared up at the two moons and figured he must have hit his head and was seeing double, but then no, why were they in different parts of the sky in different phases that didn't make sense, and oh, yeah, Two. Moons.

"Why are there two moons in the sky?" he asked the world in general, and Parker and Eliot in particular in a nice even tone of voice. He was cool. Totally cool. Except for the way his heart was hammering, his back was throbbing, and he could feel the panic coming on like an old friend who knows when to show up in a bad situation.

"I don't know. Why aren't we in an office building? Hardison, get off me," Eliot said from somewhere near Hardison's kidney. He rolled, Eliot shoved. They ended up more tangled up before they straightened out, and ow. The ground was fucking hard.

"Uh, guys?" Parker was already on her feet, crouched nearby. Except for the paleness of her face and the wisps of hair that weren't caught up under her black beanie she was a shadow in the night. A shadow with green overtones.

Hardison looked up to where she was pointing at the big swirly green clouds directly above them.

"I don't like the look of that," she said.

in which our OT3 fall through a hole in the sky )
moonplanet: Nymph, Odysseus and Trojan horse from my story at (opzoeknaarodysseus)
[personal profile] moonplanet
(Ik heb geen/zo min mogelijk spoilers in mijn recensie geschreven)

Titel: De eed van Odysseus (op Librarything, op, op Goodreads)
Oorspronkelijke titel: Il mio nome è Nessuno. Il giuramento
Auteur: Valerio Massimo Manfredi
Vertaler: Jan van Geldrop
Illustrator voorkaft: Diana Manfredi
Taal: Nederlands, oorspronkelijk Italiaans
Serie: Mijn naam is Niemand #1 (totaal 3 delen volgens de site van de auteur, maar deel 2 gaat wel over Odysseus zelf, en deel 3 is een thriller die zich afspeelt in de jaren '70 van de twintigste eeuw)
Soort uitgave: paperback
Aantal pagina's: 381
Uitgever: Athenaeum - Polak & Van Gennep, Amsterdam
Jaar van publicatie: origineel Italiaans 2013, mijn editie 2014 (1e Nederlandse editie)
ISBN-nummer: 9789025303419
Trefwoorden: Odysseus, Ilias, oorlog om Troje
Waarom ging ik het lezen: Odysseus <3 Ik zag het boek in de uitverkoop-bak van de lokale boekwinkel en het viel me op omdat er in grote letters "Mijn naam is Niemand" op stond (en de oranje kaft hielp ook wel mee). Dat moest wel met Odysseus te maken hebben :O Dat was inderdaad ook zo, dus toen moest het boek wel mee...
Aanrader: Ja! Ook voor mensen die nog nooit Homeros hebben gelezen. Het is sowieso een goed boek :D Ik heb meteen deel 2 besteld nadat ik dit boek uit had...

Korte samenvatting:
Odysseus groeit op het eiland Ithaca op. Van zijn vader, de koning van Ithaca en een paar andere eilanden in de buurt, leert hij de dingen die nodig zijn om koning te kunnen worden. Op andere eilanden, buiten hun koninkrijk, ontmoet Odysseus de mensen die later in zijn leven nog een grote rol gaan spelen, zoals Penelope (waar hij meteen verliefd op wordt), Helena (om wie de Trojaanse oorlog uiteindelijk zal beginnen), Achilles, Ajax en andere helden die samen met hem zullen vechten in de oorlog tegen Troje.
Ook al probeert Odysseus het te voorkomen, uiteindelijk moeten ze wel tegen Troje ten strijd trekken. Er wordt een grote legermacht verzameld en daarop volgt de tienjarige belegering van Troje.

Odysseus, de man van duizend listen, vereeuwigd door Homerus, onsterfelijk als een god: bestsellerauteur Valerio Massimo Manfredi geeft hem een stem in het adembenemende Mijn naam is niemand.
De slimme Odysseus brengt zijn kindertijd door op het onherbergzame Ithaca. Al snel wordt duidelijk dat hem een roemrijker toekomst wacht dan de gemiddelde sterveling. In het eerste deel van Mijn naam is niemand volgen we de held van zijn jeugd tot de tragische val van Troje. Hij ontmoet een bonte stoet van bekende en minder bekende helden uit de Griekse mythologie en de Ilias. De liefde voor zijn vrouw Penelope, de onverschrokkenheid van helden als Achilles en Ajax, de moederlijke zorgen van zijn voedster Euryclea, de overweldigende schoonheid van Helena: een staalkaart van Manfredi's meeslepende epos, waarvan Odysseus de spil vormt.

Eerste alinea van hoofdstuk 1 (er zit nog een proloog voor):
Ze noemden mij Odysseus, want dat had mijn grootvader Autolycus, de koning van Acarnanië, zo bepaald bij zijn bezoek aan het paleis een maand na mijn geboorte. En spoedig begon ik te beseffen dat anderen een vader hadden en ik er geen had. 's Avonds vroeg ik voor het slapengaan aan mijn voedster: 'Maia, waar is mijn vader?'
'Hij is met de andere koningen en strijders vertrokken op zoek naar een schat in een ver land.'
'En wanneer komt hij terug?'
'Dat weet ik niet. Niemand weet het. Wie naar zee gaat, weet nooit wanneer hij terugkomt. Er zijn stormen, piraten, klippen. Het kan gebeuren dat een schip ten onder gaat en dat sommigen zich redden door naar land te zwemmen. Maar daarna moeten ze wachten tot er een ander schip voorbijkomt en dat kan maanden, jaren, duren. Als er dan een piratenschip stilhoudt, neemt het hen gevangen en verkoopt ze als slaven in de eerstvolgende haven. Het is een gevaarlijk leven, dat van zeeman. De zee verbergt vreselijke monsters en geheimzinnige schepsels die in de diepte leven en in maanloze nachten naar boven komen.... Maar nu moet je slapen, kleine.'

Over de eerste alinea/pagina:
Deze pagina bevat veel dialoog, maar andere pagina's juist meer beschrijvingen of de gedachten van Odysseus (aangezien hij het verhaal verteld).

Voor mensen die bekend zijn met Homeros: dit boek beschrijft de gebeurtenissen van de Ilias, maar dan verteld door Odysseus zelf.
Ook voor mensen die het originele verhaal niet hebben gelezen, geeft het een goed beeld van waar de Ilias over gaat. In plaats van de dichtvorm waarin het origineel is geschreven, leest "De eed van Odysseus" als een spannend verhaal. Er zijn natuurlijk wel veel dingen toegevoegd om het beter in deze vorm te laten passen. Het verhaal begint bijvoorbeeld bij de jeugd van Odysseus, hoe hij opgroeit en hoe hij Penelope ontmoet. In de Ilias spelen de goden ook een grote rol, maar in deze versie komt vooral naar voren dat de goden wel een belangrijke rol spelen in de gedachten van de mensen, maar dat de meeste gebeurtenissen wel op een realistische manier te verklaren zijn. Sommige gebeurtenissen niet - maar dat past goed in de belevingswereld van Odysseus.

Een groot deel van het boek wordt besteed aan Odysseus' leven op zijn thuiseiland Ithaca (waarom niet gewoon "Ithaka"?) en aan wat de gebeurtenissen waren die de aanleiding vormden tot de Trojaanse oorlog. Ook wordt het hele verloop van de tienjarige oorlog tegen Troje beschreven, tot het moment waarop deze eindigt en iedereen terug kan keren naar huis. De oorlog duurt lang en dat is ook te merken aan Odysseus. Aan het begin zijn ze nog optimistisch, maar hoe langer de oorlog duurt, hoe moeilijker het voor iedereen is om gemotiveerd te blijven.
Homeros beschrijft in de Ilias alleen een deel van de oorlog, dus er is veel extra verhaal te vinden in "De eed van Odysseus". Alles wat dit boek toevoegt aan verhaal, sluit ook goed aan bij de rest van wat er gebeurt in de Ilias en Odyssee. Ook komen de personages uit andere Oud-Griekse verhalen voor, zoals de Argonauten en Herakles (de generatie van Odysseus' vader).

De auteur heeft, volgens zijn nawoord, geprobeerd de zinnen te laten lijken op die van Homeros (een "onopgesmukte zinsbouw door af te zien van ingewikkelde volzinnen en abstracte begrippen"). Als je Homeros hebt gelezen, merk je dat inderdaad al tijdens het verhaal, zeker aan bepaalde zinsconstructies. Toch heb je bij het overgrote deel van de tekst niet het idee dat de auteur Homeros' schrijfstijl probeert na te doen. Zijn zinnen lezen vlot, zijn niet te lang en er worden ook geen overdreven moeilijke woorden gebruikt.

Het grote verschil met Homeros' verhaal is dat dit verhaal wordt verteld door Odysseus zelf, dus in de eerste persoon enkelvoud. Je leest dus ook Odysseus' gedachten en van de gebeurtenissen waar hij zelf niet bij is, krijg je alleen te lezen wat Odysseus daarover te horen krijgt van anderen.

Wel worden er af en toe Oud-Griekse woorden gebruikt, maar de betekenis wordt altijd snel duidelijk. Achterin staat ook nog een lijst met namen (van personages en plaatsen), al was het misschien handiger geweest om deze lijst voorin het boek te zetten.
Wel was het gebruik van Griekse en Latijnse naam-uitgangen inconsistent. Er werden bijvoorbeeld de Griekse vormen "Ilion" en "Odysseus" gebruikt, maar ook "Menelaüs" (in plaats van "Menelaos") en "Olympus" (in plaats van "Olympos"). Ik weet niet of dit in het origineel ook zo inconsistent is, of dat de Nederlandse vertaler hiervoor heeft gekozen omdat de Latijnse vormen in het Nederlands bekender zijn, maar gezien de locatie waar het verhaal zich afspeelt, zou het mooier geweest zijn om overal de Griekse vormen te gebruiken.

Blz 304
Laat hem maar gaan waar hij wil,' =
'Laat hem maar gaan waar hij wil,'

Blz 348
'Wat deze avond op deze plaats gezegd zal worden,' begon ik, 'moet geheim blijven wa\nt ik zal jullie onthullen hoe we in korte tijd de oorlog kunnen winnen.' =
'Wat deze avond op deze plaats gezegd zal worden,' begon ik, 'moet geheim blijven want ik zal jullie onthullen hoe we in korte tijd de oorlog kunnen winnen.'

Hele goede hertelling van de Ilias vanuit het oogpunt van Odysseus, inclusief meer achtergrondverhaal waardoor Odysseus nog meer tot leven komt.

Zeker een boek om nog een keer te lezen! Maar wel in combinatie met deel 2, want ook al weet ik wat er gaat gebeuren in deel 2, na het lezen van het eerste boek wil je toch wel verder lezen... De oorlog is namelijk net afgelopen en Odysseus moet nu aan zijn reis naar huis beginnen.

- Deze recensie op
- Deze recensie op Goodreads.

Soortgelijke boeken/aanraders:
- De Homeros-vertalingen van Bertus Aafjes zijn mijn favoriet! Bijvoorbeeld deze recente uitgave. Er bestaat ook een mooie grote uitgave met foto's, namelijk De Odyssee - Homeros' heldendicht in foto's van Erich Lessing en verzen van Bertus Aafjes, maar dit boek uit 1966 (uitgever: J.W. Becht's Uitgeversmaatschappij) heeft geen ISBN.
- Stormen over Troje (Marion Bradley) - over Cassandra, die juist in Troje woont. Odysseus komt haar ook even tegen in "De eed van Odysseus".

"Due to an event"

Jul. 10th, 2017 02:33 pm
rydra_wong: Fragment of a Tube map, with stations renamed Piero della Francesca, Harpo, Socrates and Seneca. (walking -- the great bear)
[personal profile] rydra_wong
Not that we're jumpy or another, but more than one among my London friendgroup went BATTLE STATIONS IT'S HAPPENING IT'S HAPPENING when we got a Transport For London e-mail saying:

From midday until approximately midnight on Wednesday 12 July, a number of roads in and around Trafalgar Square and Whitehall will be closed to all traffic. This is due to an event.

However, further Googling suggests that it's just the state visit of the King and Queen of Spain, so false alarm.

Obviously not impossible they might try to sneak Trump in while everything's closed down anyway, but speculation was that they probably wouldn't want Trump backlash hitting the Spanish royals (OTOH, May's made worse miscalculations).
tassosss: (Default)
[personal profile] tassosss
So. Parker, Eliot, and Hardison fall through a rift. If I was going to write a Dragon Age crossover/modern people fall into Thedas story, that's the one I'd write.

They fall through in the middle of job that they're working in the middle of the night, so they're dressed all in black. The first thing that freaks Hardison out are the two moons in the sky, and the second thing that has Eliot get them moving and hiding is the clank clank of armor from the scouts watching the Breach that came to investigate its activity from when they fell through, and the third thing that gets Parker excited is that they have swords! cool! She of course knows how to fight with a sword because Archie taught her for fun. Eliot of course knows how to fight with a sword because it's not that different from a machete and he has a fondness for all bladed weapons. Hardison of course doesn't know how to fight with a sword but he's held a decent replica before, but he's the one how picks up on where they are first -

"Oh shit. We're in Thedas. It's Dragon Age. Damn, I should have played that game."

"You mean there's a video game you haven't played?"

"You know how many video games are out there, man? You know how many hours in the day I spend putting together briefs and fixing our comms-"

"I know how many hours you spend with your orc friends," Eliot said.

"That's right. Because, I'm loyal to the Horde and I don't cheat with other games."

"You totally should have cheated with other games," Parker said. This conversation happens in whispers in the shadows of some pretty big rocks and ruins that they've found themselves in. Fortunately, the ruins are big enough that the scouts, once they've seen the area under the green swirly thing in the sky is empty retreat back to their camp. Parker, Eliot, and Hardison eventually follow them, and quietly lift some uniforms and swords and high tail it down the mountain to Haven.

Once there, through a wonderful show of "We're new, where should we bunk?" "Did the Commander send you?" "Of course the Commander sent us? Why wouldn't he send us?" "Just tell us where we should bunk, we just got off our first shift and Hardison here nearly shit his pants."

And they get bunked in a crowed tent and the next morning they're pulled into formation with everyone else, and they end up sorted into the Inquisition's forces. Well, Eliot ends up in the army. Parker, after going on walkabout a couple times, ends up sneaking up on Leliana and getting herself a position with the scouts, and Hardison, after an hour spent wheezing and complaining fakes an injury and gets sent to the Chantry and the healers where he manages to talk himself into being Josephine's secretary.

They start out trying to figure out a way home, but then they hear about the Herald and the threat to the world, and in the corner of the tent they still share, sleeping in a cozy heap to "keep Parker warm" they decide that hey, helping people is what they do you know, and as long as Hardison can get clean every couple days, maybe they should stick around for a little bit. See where they're needed.

Of course, Eliot gets promoted to Lieutenant within a week and makes friends with Cullen who's a little younger but has seen just as much and is also trying to make himself right with the world. Leliana soon learns that the more secure the location the better Parker is going to handle it, and that despite her strangeness she can lead a squad on top of that. Hardison's light-hearted nature and sharp mind fit right in with Josephine's and when he makes sure that all the presentation details for a visit from nobility she'd so struggled to have acknowledged by her cobbled together staff have been taken care of, he earns his place as her right hand.

The Herald, when she gets back from the Hinterlands, is, as Parker says, adorable. So of course they stick around.
tassosss: (Default)
[personal profile] tassosss
I am obsessed with the stupidest Dragon Age trope, which is Modern Girl in Thedas, the classic Mary-Sue potential set up where a woman from Earth finds herself and love in her favorite video game, confounding and swearing and sometimes knowing what's going to happen next, whether she's the Inquisitor or not.

99 percent of the stories that exist with that trope or horrible, like, why-am-I-still-reading-this horrible. And yet. I keep seeking them out. The one I recced a few weeks ago, Ad Infinitum, is the really good example that proves it can be done. I know most of what I click on is going to be awful - I can tell from the summary it's going to be awful - and then I click anyway and read it anyway. The whole thing, or to wherever the WIP ends, and by the time I get there I inevitably hate the OC, roll my eyes at the rest of the characters and wonder why I just can't find the good ones. 

I say most of this with tongue in cheek, because I do have a fondness for Original Characters and the impulse to write self-insert or Mary Sues. They hit all the buttons I have with fish-out-of-water and crossovers (why do you think I write so many crossovers) but now I'm getting to the point where I'm wondering what kind of Modern Girl would I have travel to Thedas to fall in love with Cullen and I do not need any more fic ideas, thank you. Considering that DA fic tends toward the several hundred thousand words, and the last three long fic I started I haven't finished writing, I do not need another long project. I don't even have a proper idea for it, I just know I could write the one that I wanted to read.


You know how the kids these days say I'm "[fill in the blank] trash". Yeah. That feeling.

(And, um, if you have any good Dragon Age fic recs, whatever the genre, lemme know.)

this is a music post

Jul. 8th, 2017 02:01 pm
naushika: (Killjoys - D/J - look)
[personal profile] naushika
Great tunes behind the cut! Some of my faves of the moment. It's VERY ECLECTIC. I have wide and weird tastes. :)

Testing to see if I remember how to make a cut. )
moonplanet: My Togepi beany plush sitting on my head. (togepi-on-my-head)
[personal profile] moonplanet
(Ik heb geen/zo min mogelijk spoilers in mijn recensie geschreven)

Titel: Dummie de Mummie en de smaragd van de Nijl (op Goodreads, op
Auteur: Tosca Menten
Illustrator: Elly Hees
Taal: Nederlands
Serie: Dummie de Mummie #8
Recensies van andere boeken in deze serie (tot nu toe):
- Dummie de mummie #1: Dummie de mummie en de gouden scarabee
- Dummie de mummie #2: Dummie de mummie en de tombe van Achnetoet
- Dummie de mummie #5: Dummie de mummie en de dans van de cobra
Recensies van andere boeken van deze auteur (tot nu toe):
- Operatie Zeer Ernstige Ramp
Soort uitgave: hardcover
Aantal pagina's: 301
Uitgever: Van Goor (Uitgeverij Unieboek)
Jaar van publicatie: origineel 2016, mijn editie 2016 (1e editie)
ISBN-nummer: 9789000346875
Trefwoorden: levende mummie, Rome, broccoli-pizza
Waarom ging ik het lezen: Ik heb al meer boeken uit deze serie gelezen en die vond ik heel leuk.
Aanrader: Ja, maar alléén als je de rest van de serie al hebt gelezen.

Korte samenvatting:
In dit achtste boek uit de "Dummie de Mummie"-serie sturen Dummie en Goos een broccoli-pizza in voor een pizzawedstrijd, als verrassing voor Klaas' verjaardag. Dit originele Nederlandse pizzarecept wint, maar de prijs die eraan vastzit vindt Klaas niet zo leuk: een reis naar Rome. Uiteindelijk weet de organisator van de wedstrijd, de eigenaar van een grote restaurantketen, Klaas te overtuigen (ze hoeven niet met het vliegtuig en ze kunnen kamperen op een camping buiten Rome) en gaan ze toch.
Eenmaal in Rome vindt Klaas het wel leuk en ze gaan vanalles bekijken. Er zijn ook dingen uit Egypte te bewonderen, in dit geval de obelisken... Dummie herinnert zich weer meer van zijn leven, onder andere dat hij zijn moeder een grote groene smaragd als cadeau had gegeven. Via Herman, hun buurman op de camping, komt hij erachter dat deze smaragd misschien wel in Rome beland zou kunnen zijn! Daarop volgt een hectische zoektocht naar de smaragd, samen met Herman en de zoon van de restauranteigenaar.

Eeuwenoude gebouwen, prachtige fonteinen en een wereldberoemde pizzabakker... Maashi! Dummie en Goos zijn in Rome! Op de camping ontmoeten ze schrijver Herman. Hij is op zoek naar de betekenis van een vreemde inscriptie. Die lijkt te gaan over de groene smaragd waarmee keizer Nero naar de gladiatorenspelen keek. Maar Dummie herinnert zich een heel andere smaragd, eentje uit zijn land! Zou die inscriptie misschien daarover gaan? Met de hulp van een oude priester en de zoon van de pizzabakker gaan de vrienden op onderzoek uit, tot ze belanden in ondergrondse gangen vol onverwachte geheimen...

Eerste alinea van hoofdstuk 1:
In regeringsjaar Achnetoet I

'Darwishi! Word wakker!'
Darwishi deed zijn ogen open en keek recht in het gezicht van hogepriester Hepsetoet.
'Ga je wassen. We gaan.'
Met een ruk zat Darwishi overeind. Opgewonden kroop hij achter zijn oude vriend aan de tent uit en waste zich in de Nijl. Boven hem schitterden miljoenen sterren en behalve het kabbelende water was er geen geluid.
Hij was ver van huis, bij de steengroeves van Soe-joene onder Wasset. Daar kwam het rode graniet vandaan voor hun zuilen en sarcofagen. Als zoon van een farao moest hij weten wat daar gebeurde, en daarom had Hepsetoet hem meegenomen op zijn reis over de Nijl.

Dummie begint duidelijk gewend te raken aan het leven als mummie in de moderne tijd. Alleen voor Goos en Klaas is het iets minder handig, omdat zij veel moeten liegen om Dummies geheim te bewaren. Zou het niet handiger zijn om gewoon te zeggen dat hij een mummie is in plaats van een verbrande jongen uit Egypte...? Dummie vindt van wel, maar Goos en zijn vader zijn heel bang voor wat er dan zou gebeuren, dus ze proberen het nog steeds geheim te houden. Dummie heeft hier toch moeite mee en is dan ook niet meer altijd even vrolijk en actief. Omdat ze wel op vakantie zijn, proberen zowel de familie van de restauranteigenaar als hun buurman op de camping, Dummie op te vrolijken. En omdat ze weten dat Dummie van oude Egyptische dingen houdt, proberen ze hem juist daarmee op te vrolijken...

Wat opvalt aan het verhaal, is dat niet meer alles wat met Dummie te maken heeft "magisch" is. Want een levende mummie is wel "magisch", de rest hoeft dat dus niet per se te zijn. Dummie vindt bijvoorbeeld niet zomaar meer allerlei dingen uit zijn verleden - want waarom zouden allerlei dingen die Dummie tijdens zijn leven kende, nog te vinden zijn in de huidige tijd?

Net als in de andere boeken van de serie worden de dialogen goed afgewisseld met beschrijvingen. Omdat ze natuurlijk Rome gaan bekijken, worden allerlei bezienswaardigheden beschreven, maar er wordt nooit te veel in detail gegaan. Hierdoor is het ook een prettige tekst om voor te lezen.
Als je ooit in Rome bent geweest, zijn alle locaties herkenbaar, zelfs de catacomben!

Egyptische woorden zijn, net als in de rest van de serie, in een ander lettertype gedrukt. Het is nu een jaar geleden dat Dummie bij Goos en zijn vader in huis terechtkwam en ondertussen kan hij best goed Nederlands (alleen blijft de uitspraak moeilijk en gebruikt hij nog Egyptische vloekwoorden). De manier waarop Dummie praat is wel consistent en leest niet vervelend.

Wel is het jammer dat er zoveel typefouten in dit boek staan (in totaal zes), maar deze worden hopelijk in de nieuwe uitgave verbeterd.

blz 102:
'Ik zie benbensteen,' mompelde Dummie.' =
'Ik zie benbensteen,' mompelde Dummie.

blz 141:
Ze puften uit, donken cola en keken een tijdje zwijgend naar de markt. =
Ze puften uit, dronken cola en keken een tijdje zwijgend naar de markt.

blz 144:
Stil,' giechelde Goos. =
'Stil,' giechelde Goos.

blz 239:
'Die flap alleen. =
'Die flap alleen.'

blz 253:
Daarna kregen alle alle winnaars een nieuwe oorkonde en was het officiële gedeelte voorbij. =
Daarna kregen alle winnaars een nieuwe oorkonde en was het officiële gedeelte voorbij.

blz 269:
Dat lukte ook niet en met een schreeuwd gaf ze het ding een stomp en een schop. =
Dat lukte ook niet en met een schreeuw gaf ze het ding een stomp en een schop.

Er lijken in dit boek iets minder tekeningen te staan dan in de vorige boeken, maar wel meer grote tekeningen waarop bijvoorbeeld gebouwen van Rome te zien zijn. Elly Hees heeft ook voor dit boek tekeningen gemaakt die goed bij het verhaal passen. Meestal laten de tekeningen een belangrijke scene zien en als er een tekening beschreven wordt in de tekst, is die ook te zien op de afbeeldingen in het boek.

Ook dit "Dummie de Mummie"-boek staat weer vol grappige situaties, maar er zit een serieuzere ondertoon in doordat Dummies geheim bewaard moet blijven. Dat speelt in dit boek toch een net iets grotere rol dan in de vorige boeken, ook omdat Klaas en Goos nu moeten gaan kiezen aan wie ze het wel en niet kunnen vertellen.

Nu de "Dummie de Mummie"-serie wat langer begint te worden, zijn de boeken eigenlijk niet meer in willekeurige volgorde te lezen. Dan denk je namelijk "Waar komen deze personages ineens vandaan?". Het is wel een boek om vaker te lezen, maar alleen als je de rest van de serie ook leest. Het is dus een leuk boek voor "Dummie de Mummie"-fans, maar als je deze serie nog niet kent, is het beter om in het eerste boek te beginnen!

- Deze recensie op
- Deze recensie op Goodreads.

Soortgelijke boeken/aanraders:
- De "Lily of the Nile"-trilogie van Stephanie Dray, over de kinderen van Cleopatra die in dit boek ter sprake komen.
tassosss: (Default)
[personal profile] tassosss
Fourth of July weekend I made bagels! They were not as hard as I was expecting, and they came out tasting very good even though they were flattish and I couldn't get them to brown on top. I suspect that bagels are one of those things that mediocre goes a long way but making them perfect takes a special kind of effort.

The basic method is make the bagel dough, shape into bagel shape, cool them in the fridge (my recipe called for overnight but other recipes I've seen just need several hours), and then boil in water with baking soda and bake for 10-20 minutes.

I might try making these again.



I am still deep in Dragon Age fic, and read another spectacular WIP that I pretty much adore, and now I'm one of the fools subscribed to it.

Andraste's Witch (237814 words) by Mysdrym
Chapters: 72/?
Fandom: Dragon Age: Inquisition, Dragon Age (Video Games)
Rating: E
Relationships: Cullen / Female Mage Inquisitor
Summary: When the Divine called for the Conclave to settle matters between the mages and templars, no one expected things to fall perfectly into place, but the sky tearing open and spitting demons every which way was a bit much. Add to that that the only survivor is a no-name woodlands apostate who, by all accounts, shouldn’t have even been present. Truly, the odds are against the newly formed Inquisition, and its mission to set the world right.

Why I love it: It's got a very original Inquisitor who is an apostate from the Wilds, very skittish, very distrustful, and along with her some excellent worldbuilding. It's got a great evolution of the story, which shows lots of between scenes, very little rehash, and is generally very well written with lots of character interactions that are delicious. It's bringing in DAII and DAO and other possible Inquisitor characters in delightful ways - M!Trevelyen shows up as a templar, F!Cadash joins the Inquisition anyway, Hawke, Alistair, and a number of other Origins characters are in play in different capacities. They don't dominate but they're great fun nuggets that add layers and depth. Cullen is written in a non-annoying way, as is the romance. I've gone through a lot of Cullen/Inquisitor fic recently, and this one is good and they don't suffer from Stupid Romance Plot Beats. It is instead a romance I'm invested in instead of rolling my eyes at.

Page generated Jul. 21st, 2017 06:35 pm
Powered by Dreamwidth Studios